THAILAND Isaan 16 november - 2 december 2004




* beweeg de muis over de Hyperlink
Doesn't this look good?
om de foto te zien !




Dinsdag 16 november:    Brussel - Paris - Bangkok

Tien voor vier. Wakker worden. Zenuwachtig: zeker niet te laat komen. Tien voor vijf. Vertrek naar Gent. Schoonzoon zal ons naar Zaventem brengen. Tien voor zes. Vertrek naar Brussel. Files te overzien. Kwart voor zeven : aankomst in Zaventem. Slechts één koppel is ons voor. De medereizigers komen aan: 10 vlamingen, 15 franssprekenden. Om kwart na zeven vertrek met onze reisleider naar Parijs. Ex Sabenien. Op de bus hoor ik een bekend dialect uit zuid West-Vlaanderen. Lieve, Dries, Rita en Walter uit B. Half twee. Fligt TG 931 van Thai Airways vertrekt naar Bangkok. Avondmaal: Campari orange, spicy kabeljauw met rijst. Balantines scotch. Wat kletsen met dame uit Paris over byoux , parels, eilandjes, strandvakanties, zakendoen in India, man uit Autriche.

Woensdag 17 november:    Bangkok - Bangkok


Kwart na zes. Aankomst op luchthaven van Bangkok Don Muang. Tijdsverschil zes uur. Kennismaking met onze Thaise gids: Sunanta Panpricha. Tranfer met bus naar Menam Riverside Hotel. 727 kamers met spectuculair zicht op Chayo Phraya rivier. Gelegen dicht bij commercieel en financieel centrum en Pat Pong. Aanleg pier voor snelle rivierboten. Bangkok (thais: Krung Thep Mahanakhon Amon Rattanakosin Mahinthara Ayutthaya Mahadilokphop Noppharat Ratchathani Burirom Udom Ratchaniwet Maha Sathan Amon Piman Awatan Sathit Sakkathatthiya Witsanumum Prasit.) is de hoofdstad van Thailand. Tien miljoen inwoners. Gelegen op de oostelijke oever van de Chayo Phraya. Moeten even wachten op kamer. Middagmaal op rivierboot-restaurant. Ik verlies sleutelkaart. Na het middagmaal bezoek aan khlongs met snelle longtail boot. De klongs (or canals) zijn vertakkingen van de Chao Phraya met houten huizen, een sluis voor waterbeheersing, mensen die baden, vissen voor hun huizen. Bezoek aan tempel Wat Arun gelegen opde westelijke oever van de Chayo Phraya. De meest attractieve structuur in de tempel is de 79 m hoge Phra Pang volledig bedekt met veelkleurige stukjes gekleurd glas en Chinees porcelein. Wat Arun was opgericht gedurende de korte Thonburi periode als de koninklijke kapel van koning Taksin en uitgebreid onder Koning Rama II (1809-1824) en Koning Rama III (1824-1851). Wordt de tempel van de dageraad genoemd. Is het mooist nochthans bij zonsondergang of 's nachts. Rust in het hotel tot zes uur. Om zeven uur met boot naar Seafood restaurant. Karaoke zangeressen. Ze zijn zo lief meneer voor dronken Thais die meezingen. Om halftien naar bed. Zzzzzzzzz .....

Donderdag 18 november:    Bangkok - Bangkok


Wake up half zeven. Vertrek om acht uur . Eén uur in de dagelijkse file van Bangkok. Bezoek aan de Wat Traimit (= 3 vrienden) met de gouden Boedha. Het Boeddha-beeld in deze tempel is gemaakt in de Sukhothai-style. De karakteristieke stijl uit de tijd dat de stad Sukhotai de hoofdstad was van Thailand (destijds Siam genaamd). Tijdens het verplaatsen van dit beeld in 1955 werd er per ongeluk een stukje gips afgestoten. Toen bleek pas dat dit beeld bestond uit puur goud! Het gewicht van deze Boeddha is circa 5.000 kilo en is daarmee het grootste, massief gouden Boeddha-beeld ter wereld! Wat Phra Keo of Tempel van de Smaragden Boeddha: grenst aan het Grote Paleis en doet heden ten dage nog dienst als koninklijke kapel. Vóór het betreden moeten we ook onze schoenen uitdoen zoals gebruikelijk voor alle boeddhistische (en ook hindoeďstische) tempels. Rond en in de tempel is het zeer druk, niet zozeer door de toeristen, veel meer door de bezielde gelovige Thais. Overal worden offergaven aangebracht, gelovigen bidden op de knieën gezeten op de marmeren vloer voor het gouden altaar, de lucht is verzadigd door de geur van de geofferde bloemen en de brandende wierookstokjes. En hoog op een voetstuk achter glas ziet men een klein, groenachtig boeddhabeeld, met serene blik neerkijkend op de gelovige menigte. De zogenoemde Smaragden Boeddha is in feite gemaakt uit een soort jade en is ca. 70 cm hoog. Het beeld kan men niet van dichtbij bekijken, daar het enkel hoog boven de menigte in een glazen kast te zien is. Men is het nog steeds onzeker betreffende de oorsprong. Het beeld verscheen voor het eerst in de 15de eeuw in Chiang Rai. Het kende tal van omzwervingen (o.a. ook een tijdje in Laos). Rama I, stichter van de Chakri-dynastie bracht het terug naar de nieuwe hoofdstad Bangkok. De tempel waarin het beeld zich nu bevindt, werd speciaal voor dit heilig beeld opgetrokken.
Het grote paleis is omringd met een hoge muur. De paleisterreinen geven een goede indruk van de voor Thailand karakteristieke mengeling van wereldlijke en geestelijke elementen. Ogenschijnlijk kriskras door elkaar zien we chedi's, prangs, tempels en allerlei soorten beelden. Het geheel biedt een enorm kleurig indruk, soms op het kitscherig af, door de met overdadige mozaďeken bezette wanden van tempels en gebouwen (glas, helder kleurige steentjes, stukjes spiegels, enz. ). Overal horen we de ijle klanken van honderden belletjes, die in de wind spelen, opgehangen onderaan de dakranden van de tempelhuizen. Schitterende tempelwachters, kinarees (Vrouwelijk wezen uit de mythologie (half vrouw, half vogel), afgebeeld met vleugels en poten van een vogel en bovenlichaam en hoofd van een mens ) en andere mythologische figuren staan overal verspreid. Het indrukwekkendst gebouw is wel de Chakri Maha Prasad: de koninklijke residentie met de 3 torenspitsen. Het gebouw vormt een combinatie van Thaise en westerse bouwkunst. De 3 Thaise spitsen werden pas op het laatst aangebracht nadat protest gerezen was op te westerse bouwtrant van het gebouw. Ergens in een uithoek ontwaren we zelfs een maquette van het tempelcomplex van Angkor Wat (Cambodja). Aan de westkant van de Chakri Maha Prasad bevindt zich de Dusit Maha Prasad, een heel mooi voorbeeld van de klassieke Thaise bouwkunst en is de troonzaal. Daar recht tegenover ziet men een mooi klein paviljoen, de Arporn Phimok Prasad of verkleedpaviljoen. De voormalige koningen konden hier direct van hun olifant in het paviljoen stappen om zich te verkleden vooraleer de auditiezaal te betreden. Middagmaal in een hotel zaaltje appart. De Wat Po heeft een aantal superlatieven: de oudste en grootste tempel van Bangkok, bevat ook de grootste liggende Boeddha van Thailand, en was het vroegste educatieve centrum toegankelijk voor alle Thais. Op het terrein van ca. 8 ha onderscheidt men 2 grote gedeelten: het ene bevat de verblijven van de monniken, het andere een aantal religieuze gebouwen. Het interessantste is het noordelijke gedeelte met een heel grote bot en vier grote chedi's ter nagedachtenis van de eerste drie Chakri-koningen (Rama III heeft twee chedi's) en vier vihara's. Verder bevinden zich op hetzelfde terrein nog 91 kleinere chedi's. Verder is de Wat een nationaal centrum voor het onderrricht en bewaring van de traditionele Thaise geneeskunde, incluis de Thaise massagekunst. Ook toeristen kunnen zich laten inwijden in de (echte) massagetechnieken. Maar deze Wat is vooral gekend door zijn enorme 'liggende Boeddha' met een lengte van 46 m en hoogte van 15 m. De grote voetzolen zijn ingelegd parelmoeren motieven. Een bot is het centrale heiligdom of kapel in een Thaise tempel met daarin de voornaamste boeddhabeelden. Op de hoeken en de assen aan de buitenzijde bevinden zich met beeldhouwwerk versierde stenen platen, de zogenoemde sema's. De bot doet voornamelijk dienst voor de wijding van monniken. Aanleunend bij de bot is er de vihara (ook viharn of wihaan genoemd) die ook boeddhabeelden bevat, maar geen sema's. Doet dienst als ruimte voor scholing, meditatie en dagelijkse ceremonieën. Wat Benchamabophit: Deze unieke marmeren tempel is dichtbij het Chitralada Paleis, aan de Si Ayutthayaweg, te vinden. De tempel is tijdens de regering van koning Chulalongkorn (1868-1910)gebouwd. Het gebouw bevat Europese kerkelijke details, zoals gebrandschilderde ramen, en bevat een overweldigende kloostercollectie van bronzen Boeddhabeelden. Zittende, liggende, staand en wandelende Boedha's. Verschilende houdingen: overwinning op het kwaad, watervloed tegenhoudend, vrede in de familie.
Dinner. Piman serveert het best origineel Thais eten en ook nog in een unieke atmosfeer van 600 jaar terug, toen Sukhothai nog de hoofdstad van Thailand was. Dat was een tijd van welvaart en bijzondere architecture. Piman is geheel in stijl opgezet. Zelfs de bouw materialen zijn het juiste soort namelijk teakhout en platte rode stenen. je bent daar niet maar gewoon een toerist die Thais eet, nee! je gaat terug in de historie van 600 jaar geleden. Men laat je genieten van al het luxe van die tijd, de shows, classical dancing en de hoffelijke service van die tijd. En dat allemaal in een air conditioned omgeving!



.....wordt vervolgd