INDIA - NEPAL      10 oktober 2008 - 24 oktober 2008




* beweeg de muis over de Hyperlink
Doesn't this look good?
om de foto te zien !




Vrijdag 10 oktober 2008    Brussel - delhi


Een vriend brengt ons naar station. Met de trein naar luchthaven in zaventem. Kennismaking met onze begeleider. Vertrek om 11:45 met Jet Airways. Aankomst na een dikke 8 uur in Indira Ghandhi National Airport in delhi. Transfer naar hotel.



Zaterdag 11 oktober 2008    Delhi - Jaipur


's Morgens bezoeken we het deel van Delhi waar zich de parlementsgebouwen en het presidentieel paleis bevinden. Raj Path, een soort Champs-Elysées. Op het einde ervan de India gate en Connaught Place, het commerciële hart van New Delhi. We rijden nu naar de rand van de stad.
De Qtub Minar
Qtub Minar
is een van de beste voorbeelden van de islamitische architectuur in India. De toren is 72,5 m hoog en de hoogste stenen toren van India. De gebouwen in het Qutab Minar complex stammen uit de begintijd van de moslim-overheersing van India (12e eeuw). De Qutab Minar-toren werd als overwinningstoren opgericht door Qutab-u-din na de val van het laatste hindoe-koninkrijk. Met de bouw van de toren werd gestart in 1199. De toren heeft vijf verdiepingen, elk met een uitspringend balkon. De eerst drie verdiepingen zijn gebouwd met rood zandsteen met teksten uit de Koran, de hoogste twee verdiepingen bestaan uit marmer en ringen van rode zandsteen. De toren werd uiteindelijk pas in 1368 voltooid (door hindoes). Door UNESCO werd de toren in 1993 tot werelderfgoed verklaard.
Aan de voet van de toren staat de eerste in India gebouwde moskee: de Quwwat-ul-Islam Mashid. De moskee werd op de overblijfselen van een hindoetempel gebouwd. Op de oostelijke poort zijm hiervoor nog aanwijzingen te vinden. Men kan ook op veel plaatsen in de constructie hindoe- en jain-elementen ontwaren. Qutab-ud-din's schoonzoon ommuurde de moskee in 1210-1220 met een zuilengang, die hij Quwwat-ul-Islam noemde. Ook breidde hij de moskee uit met een hof. Bij deze uitbreidingen ambieerde de schoonzoon, Ala-ud-din, een veel grootser plan. Hij wilde een 2e overwinningstoren bouwen, die tweemaal zo hoog zou worden als de Qutab Minar-toren. Bij zijn dood had hij 27 meter voltooid. Deze toren ten noorden van de moskee is echter nooit afgebouwd. Ali Darwaza is de schitterende ingangspoort tot het Qutar Minar-complex en werd ook gebouwd door Alu-ud-din.
De zeven meter hoge ijzeren zuil die zich in het voorhof van de moskee bevindt, stond daar reeds lang voordat begonnen werd met de bouw van de moskee zelf. Vermoedelijk stamt de zuil uit de 4e-5e eeuw. Ze werd gesmeed in 99.5% zuiver ijzer. (In het westen kon men dit maar in de 19-de eeuw!).Het is opmerkelijk hoe deze zuil 2.000 jaar heeft getrotseerd zonder ook maar iets van roest te vertonen! Als je met je rug tegen de pilaar staat en je handen elkaar rond de pilaar kunnen raken dan zullen al je wensen uitkomen !
We vertrekken naar Jaipur,zo een 256 km van delhi, en komen in de deelstaat Rajasthan.



Zondag 12 oktober 2008    Jaipur


Rajasthan is gelegen in het noordwesten van India en grenst aan Pakistan. De naam betekent eigenlijk "Land van Koningen" en was duizenden jaren bevolkt door de Rajputs. Ze waren bekend om hun codes van ridderlijkheid en eer. Ze waren nooit onderworpen aan de Mogol-heersers van Noord-India, waardoor tegenwoordig nog vele forten en paleizen, gebouwen en monumenten grotendeels intact zijn. Bepaalde delen van Rajasthan zijn heel dor en woestijnachtig. Rajasthan is nog heel authentiek en schijnt zich nog steeds (voorlopig althans) aan vele westerse invloeden te ontrekken. Juist door deze verregaande authenticiteit en mede door de gastvrijheid van het grootste deel van de bevolking, is dit een aangenaam land om door te reizen. Deze authenticiteit weerspiegelt zich niet enkel in de vele forten, paleizen en andere majestueuze monumenten, maar ook door de prachtige, veelkleurige klederdracht van de vrouwen en mannen.
Bij het doorkruisen van deze deelstaat moet men wel rekening houden met minder comfortabele toestanden (vooral op de wegen, of wat daarvoor moet doorgaan). Maar dit heeft ook zijn charme en het landschap is prachtig.
Jaipur gekend als de 'Roze Stad' werd gesticht door Maharadja Jai Singh II (1693-1743)een paar kilometer van de oude vestingstad Amber. Ze is opgebouwd binnen hoge vestingmuren en aangelegd in grote rechtlijnige straten die in rechte hoeken uitlopen op zijstraten. Het is de hoofdstad van Rajasthan en de hoofdattractie voor diegene die voor het eerst Rajasthan bezoeken. Het is een stad van contrasten waar ook kamelen en olifanten aan de verkeerslichten wachten tezamen met de 'moderne' Maruti- en Ambassador-auto's. Er bevinden zich toonzalen met de duurste juwelen naast kleine ateliertjes waar ambachtslieden hun handwerken maken zoals ze dit reeds honderden jaren eerder maakten.
In de oude stad, de eigenlijke 'roze stad' of 'pink city', is het aangenaam om rond te wandelen. De hele stad werd voor het eerst roze geschilderd op bevel van Maharadja Man Singh II, bij het bezoek van de Prins van Wales, later Edward VII, aan Jaipur in 1875. Tegenwoordig wordt ieder huis in de stad wettelijk verplicht de façade zo te onderhouden. De stad werd ontworpen in symmetrische patronen door een jonge Bengali, ingenieur en geleerde, genaamd Vidyadhar Bhattacharya. Het plan bestond uit een rastersysteem: zeven blokken gebouwen gescheiden door drie brede avenues. In het centrum ligt het paleis waarbij de ruimte door twee gebouwenblokken bezet is. Het totaal werd omringd door een muur met kantelen en met zeven poorten.
Het Hawa Mahal
Wind Palace
paleis in Jaipur is een van de merkwaardigste voorbeelden van de post-mogol-bouwkunst en niet zozeer een echt paleis maar eerder een gevel met daarin 953 ramen, balkons en nissen verspreid over vijf verdiepingen. Deze verdiepingen zijn niet ingedeeld in kamers, er loopt alleen een brede gang achter. Het gebouw had slechts één doel, namelijk om de haremvrouwen van de Maharadja van Rajasthan de mogelijkheid te bieden om de jaarlijkse parade te kunnen zien, zonder dat zij zelf vanaf de straat gezien konden worden.Het gebouw werd in 1799 in opdracht van de toenmalige Maharaja Sawai Pratap Singh gebouwd in de stad Jaipur, de hoofdstad van Rajasthan, als uitbreiding op het stadspaleis van Jaipur. Voor de bouw werd gebruik gemaakt van rode en roze zandsteen. Doordat de wind door het gebouw blaast wordt het 'Hawa Mahal' (Paleis der Winden) genoemd.
Het Amber fort
Amber Palace
ligt tussen de Arawalili heuvels. Het is het meest indrukwekkende paleis in de Amber regio, gelegen op een heuvelrug met schitterend uitzicht over een meer. Aan de top van de berg is de grote ingangspoort. Je kunt het beste, net als de echte maharadja’s, per olifant naar boven. Na een pijnlijk accident enkele jaren met dodelijke afloop voor een van de reisleiders wordt dit nu door onze touroprator uitdersluitend per jeep gedaan.
Eenmaal boven leidt een indrukwekkende trap je naar de Zaal van de Openbare Audiënties. De trappen aan de rechterkant leiden je naar de kleine Kali tempel (Godin van de dood). De woonvertrekken van de maharadja’s liggen op de hoger gelegen terrassen. In de verschillende zalen vind je veel moois als glinsterende spiegelplafond, imposante pilaren en galerijen. In een slaapkamer ontdek je zelfs een glas-in-loodraam uit Murano.
Het City Palace van Jaipur is een van de belangrijkste paleizen. Eeen deel ervan wordt nog steeds bewoond door de huidige maharadja van Jaipur.
Het is een mengeling van traditionele Rajasthan en Mogol kunst en architectuur. Het enorme complex beslaat een zevende deel van de ommuurde stad van Jaipur. Oorspronkelijk gebouwd door Maharadja Jai Singh II van de Kachhwaha clan van de Rajputs en later uitgebreid door zijn opvolgers. Het complex is verdeeld in een reeks van binnenplaatsen, tuinen en gebouwen. Diwan I Khas, een imposante audiëntiehal in het centrum van de binnenplaats is gelegen tegenover de toegangspoort. De hal werd gebouwd in 1730 en heeft een prachtige marmeren geplaveide galerij die af en toe wordt gebruikt voor ceremoniële gebeurtenissen. Buiten de zaal staan twee enorme zilveren urnen bekend als Gangajalis. Deze werden gebruikt door Sawai Madho Singh, een devoot Hindoe, die in 1902 naar Engeland reisde voor het bijwonen van de kroning van koning Edward VII. De zilveren urnen zijn opgenomen in het 'Guinness Book of World Records' als de grootste zilveren voorwerpen. Elke Gangajali heeft een capaciteit van 8182 liter, weegt ongeveer 345 kg en heeft een hoogte van 160 cm en een omtrek van 4,50 meter. De urn bevat genoeg water voor de koning om zichzelf te zuiveren tijdens een bezoek aan een vreemd land.
Jantar Mantar
Jantar Mantar observatorium
is het astronomisch observatorium. Tussen 1727 en 1734 bouwde Maharadja Jai Singh II van Jaipur vijf astronomische observatoria in Midden-west India. Deze observatoria, ofwel 'Jantar Mantars', bestaan uit meerdere gebouwen, elk met een unieke vorm en een speciale functie voor astronomische metingen. Je vindt er de nauwkeurigste zonnewijzer ter wereld met een graadverdeling van 20 seconden. De 'Newton van het Oosten' Jai Singh II kende de werken van Kepler, Galilei en Copernicus dankzij de Portugese jezuïeten.
De Indiërs zijn gek op alles wat met astrologie te maken heeft. Het beheerst een groot deel van hun leven.

Maandag 13 oktober 2008    Jaipur - Fatehpur Sikri - Agra


Sikri was een onbeduidend dorp tot Moghul keizer Akbar in 1568 op bezoek kwam. Ondanks zijn huwelijk met prinses Jodhabai en meer dan 300 concubines was de vorst kinderloos. Wanhopig voor een erfgenaam, bracht Akbar een bezoek aan de heilige Shaikh Salim die voorspelde dat Akbar binnen 3 jaar een zoon zou krijgen. Binnen een jaar schonk Jodhabai hem een zoon. Uit dankbaarheid bouwde keizer Akhbar Fatehpur: 'Stad van de Overwinning'. Tussen 1571 tot 1585 was het de politieke hoofdstad van het Mogol Rijk. Maar reeds snel bleek deze plek niet erg geschikt te zijn, want er was een groot gebrek aan water. Ook na de aanleg van een groot kunstmatig meer bleef Sikri een onleefbaar oord. Reeds na vijftien jaar werden de fraaie okerkleurige gebouwen in 1586 verlaten en keerde de stilte terug in Sikri.
Agra staat alom bekend als de stad van de Taj Mahal. Maar deze stad heeft veel meer monumenten die het hoogtepunt van de Mogel architectuur weerspiegelen. In de Mogol periode, in de 16e en 17e eeuw, was Agra de hoofdstad van India.
De Taj Mahal
Taj Mahal
staat op een marmeren verhoging aan de oever van de rivier de Yamuna en getuigt van tijdloze kunst en liefde. Moghul Shah Jahan bouwde het monument ter nagedachtenis aan zijn vrouw, Mumtaz Mahal, die stierf bij de geboorte van hun veertiende kind. Met de bouw van de Taj is in 1631 begonnen en in 1648 was hij af.
Het gebouw is het hoogtepunt van de Moghul architectuur, een mengvorm van islamitische en hindoe-architectuur. De Taj Mahal is 58 m hoog en 56 m breed en staat op een 10.000 m² groot marmeren platform. Voor het gebouw bevindt zich een uitgestrekte tuin, waarin zich een langgerekt waterbekken bevindt. Het volkomen symmetrische gebouw bestaat uit wit marmer en is rijk versierd met ingelegde (half)edelstenen. De vier minaretten op de hoeken zijn van later datum en zijn licht gebogen, zodat ze bij een aardbeving niet op het hoofdgebouw vallen. Aan de naar Mekka gerichte westzijde bevindt zich een moskee en aan de oostkant als tegenhanger ervan een gastenverblijf.
Nadat hij was afgezet en gevangen genomen door zijn zoon Aurangzeb, keek Shahjahan de rest van zijn leven vanuit het Agra Fort uit op de laatste rustplaats van zijn vrouw, waarin hij zelf uiteindelijk ook in begraven is.
Het Fort van Agra
Rode Fort van Agra
werd gebouwd in opdracht van de Mogulse keizer Akbar van 1565 tot 1571, om zichzelf en de nieuwe hoofdstad Agra te beschermen. Dit machtige fort van rood zandsteen wordt omsloten door een 2.5 kilometer lange vestingmuur met slotgracht en domineert een bocht in de rivier Yamuna, 2 km ten noordwesten van de Taj Mahal. Het fort bevat prachtige moskeeën en paleizen in rode zandsteen
Hola !
en wit marmer. Samen met de Taj Mahal is het Fort van Agra het boegbeeld van de verdwenen beschaving van de Mogulse keizers. Als een gevangene van zijn zoon Aurangazeb, bracht Moghul Shah Jahan zijn laatste jaren door in een speciale vleugel van dit fort, met uitzicht op de Taj Mahal, waar zijn geliefde vrouw, Mumtaz Mahal begraven lag. Het gebouw staat sinds 1983 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.



Dinsdag 14 oktober 2008    Agra - Orcha - Khajuraho




Er is een festival aan de gang in Orccha. Een paar weken per jaar wordt het dorp overspoeld door vrouwen die iets te vieren hebben. Ze doen er soms uren over om in Orcha te komen, heerlijk comfortabel bijeengepakt in een aanhangwagen achter een tractor. Ze beginnen de dag aan de rivier de Betwa, waar ze met zijn allen de was doen. Na het wassen gaan de vrouwen gewapend met een waterpotje naar de Ram Raja tempel. Daarna bezoeken ze de markt waar ze pigment en armbanden inslaan. En dan stappen ze weer in de aanhangwagen, om al zingend terug te gaan naar hun dorp. Het is een mooi gezicht, al die vrouwen in hun felgekleurde sari's. En Orcha is al zo kleurrijk, want de meeste huizen in het dorp zijn knalblauw geschilderd, met af en toe een roze of mintgroene uitzondering. De paleizen
Hola !
en tempels in Orcha zijn minder verfijnd en in minder goede staat dan die in Rajasthan, maar daardoor hebben ze juist ook wel wat. Je kunt er lekker doorheen struinen en klauteren door smalle gangetjes en trapjes, en er is geen volg-de-pijl-route waar je je aan moet houden. Ook de Chaturbhuj-tempel is een beetje vervallen; binnen spelen jochies uit het dorp cricket.
We vervolgen de weg naar Khajuraho, een plaats in het noorden van de Indiase deelstaat Madhya Pradesh.



Woensdag 15 oktober 2008    : Khajuraho - Varanasi




Captain T.S. Burt werkte in 1838 voor de Asiatic Society in Calcutta toen hij het grote tempelcomplex van Khajuraho herontdekte. Khajuraho was een van de hoofdsteden van de koningen van Chandela Rajput.
Deze tempels zijn gebouwd tussen 950 en 1050 maar zijn eeuwen lang overwoekerd geweest door de jungle. Ze zijn pas in 1838 door de Engelsen herontdekt en in 1864 in kaart gebracht door Major - General, later Sir Alexander Cunningham, een Engelse archeoloog en officier bij de genie die na zijn pensionering in 1861 hoofd van het Indiase archeologisch onderzoek geworden was. Door de overwoekering en de afgelegen plaats waar ze zijn gebouwd zijn de tempels nooit ten prooi gevallen aan de vernielzucht van de moslims tijdens hun overheersing. De tempels zijn vooral bekend door de erotische afbeeldingen in het beeldhouwwerk maar dat is maar zo'n tien procent. Er zijn ook allerlei afbeeldingen van Goden, krijgers, muzikanten en mythologische dieren, maar de erotische spreken normalerwijze het meest tot de verbeelding.
Alle seksuele standjes uit de Kamasutra zijn hier in het beeldhouwwerk te aanschouwen. De afbeeldingen gaan van mooie erotische tot wat wij zouden zeggen: groepsseks en seks met dieren. Geleerden vragen zich nog steeds af waarom en hoe deze tempels op deze afgelegen plaats werden gebouwd. Enkele theorieën hierover zijn: 'Het opvoeden van jongens in de pubertijd' en 'de tempels behoeden voor blikseminslag'. Veel geleerden denken nu, dat de gebeeldhouwde figuren een metafoor zijn voor een hoger doel van de menselijke ziel.
De beeldengroepen bevinden zich op drie niveaus: het laagste niveau ruw, ze stellen meestal orgiën van dronkaards voor, het laagste niveau van het menselijk gedrag. In het midden niveau worden voorstellingen uit dagelijkse leven gegeven. Op het derde en hoogste niveau komen de erotische beelden voor, amoureuze en seksuele thema's uitbeeldend. Binnen dit derde niveau onderscheidt men twee niveaus. Het eerste geeft alle mogelijke standjes weer en bij de tweede, het hoogste niveau, omhelzen de figuren elkaar meer ingetogen, of kijken elkaar liefdevol in de ogen. Deze laatste stellen de complete versmelting van twee geesten voor, de spirituele versmelting van twee zielen.
Het tempelcomplex is in drie gedeelten opgesplitst. Het westelijke gedeelte is het meest bekend. Bijna alle tempels zijn gebouwd uit zandsteen dat is gewonnen aan de oostelijke oever van de rivier de Ken, die 20 kilometer naar het oosten ligt. Slechts drie tempels zijn opgetrokken uit ter plaatse gewonnen graniet. Geen van de tempels is ommuurd; ze zijn gebouwd op hoge, gemetselde platforms die van oost naar west lopen. De oudste tempel van de 'westelijke groep' is de Chausath Yogini die ten zuidwesten van de Siva-sagar tank is gebouwd. In het midden van de 'westelijke groep' staat de prachtige Kandariya Mahadev, die is gebouwd tijdens het bewind van Vidyadhara. Deze tempel is 31 meter hoog en daarmee de grootste en meest uitgebreide tempel van allemaal.
Het is vooral het beeldhouwwerk dat Khajuraho zijn aantrekkelijkheid en belangrijkheid geeft. Minder dan 10% van deze beeldhouwwerken kunnen erotisch worden genoemd, hoewel de ansichtkaarten soms anders doen vermoeden. Er zijn diverse verklaringen gegeven voor erotisch beeldhouwwerk maar er schuilt weinig kwaad in het weergeven van vrouwelijk schoon. De meeste tempels zijn omgeven met 'banden' horizontale panelen of beeldhouwwerk. De purvasins (goddelijke dames) worden afgebeeld terwijl ze zich bezighouden met dagelijkse dingen, zoals het nemen van een bad, het voeden van een baby, zich aankleden en het aanbrengen van make-up.
De lange friezen aan de basis van de Lakshmana tempel die optochten, veldslagen en jachttaferelen weergeven, horen tot de mooiste en best bewaarde voorbeelden van verhalende beeldhouwkunst.
We vervolgen onze weg naar de staat Uttar Pradesh.
Varanasi (Benares) is één van de oudste steden ter wereld en één van de belangrijkste pelgrimsoorden in India. De stad ligt aan de oever van de Ganges en is al meer dan 2000 jaar een centrum van beschaving. Varanasi ontleent zijn naam aan aan de twee zijrivieren van de Ganges - Varuna en Asi - waartussen de stad ligt.



Donderdag 16 oktober 2008    : Varanasi - delhi




Vroege boottocht
Hola !
op Ganges. De bekendste bezienswaardigheid van Varanasi zijn de ghats, aan de westoever van de Ganges. Ghats zijn de trappen die naar de rivier toe leiden. Er zijn ongeveer 100 ghats in Varanasi, elk met zijn eigen betekenis.
De Dasaswamedh Ghat is de belangrijkste ghat in Varanasi en deze ligt in het centrum. De Manikarnika Ghat is verbonden aan de godin Parvati, de vrouw van Shiva. De vijf ghats waar pilgrims worden geacht (in één dag) te baden
Hola !
zijn achtereenvolgens Asi Ghat, Dasaswamedh, Barna Sangam, Panchganga en tenslotte Manikarnika. Manikarnika en Harischchandra zijn de ghats die vooral worden gebruikt voor crematies. De meeste Indiërs geloven dat iemand die sterft aan de oever
Hola !
van de rivier in Varanasi direct 'moksha' of verlichting bereikt.
De Vishwanath tempel is een van de meest gekende Hindu tempels gewijd aan Shiva. De tempel ligt aan de westelijke oever van de heilige rivier de Ganges.Door zijn 15.5 m hoge vergulde spits wordt hij soms ook de 'Golden Temple' genoemd zoals gouden tempel van Amritsar. Door een conflict met moslims wordt hij zeer streng bewaakt en kan hij slechts na afgeven van al onze spullen vanuit een tegenover gelegen winkelpand bezichtigd worden.
Sarnath bevindt zich op de plaats van het vroegere hertenpark waar Gautama Boeddha voor het eerst de Dharmachakra, zijn boodschap aan anderen onderwees, en waar de Sangha (de boeddhistische gemeenschap van monniken) ontstond. Het ligt ten noordoosten van de binnenstad van Benares en is één van de vier belangrijkste pelgrimsplaatsen in het boeddhisme. De andere drie zijn Bodhgaya, Lumbini en Kushinagar. Dhameka stupa:
De Dhameka Stupa is een van de meest heilige plaatsen voor de Boeddhisten. Het is een massieve structuur 28 m diameter aan de basis en 43.6 m hoog. De naam zou een vervorming zijn van 'Dharma Chakra' zij wat betekent: zet het 'wheel of Law' in beweging. Het wiel symboliseert samsara,de cyclus van dood en wedergeboorte zonder begin en schijnbaar zonder eind, onder invloed van begoocheling en karma en vol met lijden. De aanwezigheid van de mentale staten van verlangen (begeerte, aantrekking), aversie (irritatie, vrees, afstoting) en ignorantie (onwetendheid/domheid, onbewustheid, verwarring) vormen een belangrijk aspect van het bestaan in samsara. In dezelfde wereld als waar de niet-verlichte geest leeft in het samsara, leeft de verlichte geest in het nirvana. In het nirvana ondergaat de persoon echter géén begeerte, irritatie en verwarring. Hier staat ook de heilige boom Bodhi waaronder Boeddha zijn visioenen zou gekregen hebben.
Pelgrims uit Sri Lanka hielden er een bedevaart en wandelden rond de stupa luidop mantra's zingend.



Vrijdag 17 oktober 2008    : Delhi - Kathmandu


Vlucht van Varanasi naar delhi.Middagmaal.Vlucht van delhi naar Kathmandu. Bij aankomst nog even de stad verkennen. Te voet.



Zaterdag 18 oktober 2008   Kathmandu - NP Royal Chitwan




Vlucht naar het kleine vliegveldje van Bharatpur met een vliegtuigje van Yeti Airways. Alleen onze groep kan mee. Bij aankomst strekt de piloot even de benen en vliegt dan onmiddellijk terug met een andere groep. Ontdekking van nationaal park. We verblijven in het Machan Wildlife Resort. Het is een mooi domein, op een plateau gelegen, te bereiken na een rit met een legerkamion door lang olifantengras en enkele riviermeanders. We worden verwelkomd met een citroendrankje, krijgen ons programma voorgeschoteld en gaan naar de lodge. De verlichting in de lodges gebeurt met petroleumlampjes. Het water van de douche komt van een zelfgemaakte zonneboiler Het eten is hier heel verzorgd. Soep, hoofdgerecht (vege of non-vege) en dessert. Vanop het terras zien we een neushoorn door de rivier waden. In de verte zien we de besneeuwde toppen van de Dhaulagiri en het Anapurna massief. 's Avonds krijgen we een diashow over het onstaan, het wild en de flora van het park.



Zondag 19 oktober 2008   National Park Royal Chitwan



We vertrekken op olifantentocht. Prachtig met tal van herten, apen, everzwijnen, eekhoorns, vogels en prachtige vlinders en reusachtige spinnen, rhinos en tijgers. Neen ... , het is niet waar, we zagen één hert en duidelijke (!?) sporen dat de anderen er waren... In de namiddag doen we hotsebotsende tocht met de landrover en voor het vallen van de avond krijgen een uitgebreide exposé over de olifant met twee kleintjes als didactisch materiaal. 's Avonds treedt er een plaatslijke muziek- en dansgroep op.



Maandag 20 oktober 2008   Chitwan - Kathmandu



's Morgens doen we nog een wandeling met 'birdwatching'. Aansluitend een vlucht naar Kathmandu. We zijn wat vroeg terug. We trekken nog even de stad in.



Dinsdag 21 oktober 2008   Kathmandu - Pashupatinath - Boudhnath - Kathmandu




Patan is gescheiden van Kathmandu door de rivier Bagmati. Lang geleden was dit een groot onderwijscentrum van de boeddhisten. De Durbar square is verrukkelijk , het plein heeft de vorm van een schelp, het symbool van Vishnu. Even verder vinden we de Golden Temple (Hiryana Mahavihar). Pashupatinah ligt 5 km ten oosten aan de oevers van de heilige rivier de Bagmati. Men heeft er ook een Golden Temple. Enkel hindoes mogen binnen. Men kan enkel een glimp opvangen van de imposante stier Nandi (voertuig van Shiva). In de straatjes komt men de heilige mannen tegen (saddhus) vol as die leven als asceten. Aan de rivier zijn de lijkverbrandingsplaatsen. Nog even verder ten oosten ligt Bodhnath. bekend om zijn heel grote stupa. de inwoners zijn vooral Tibetanen uit China gevlucht. Rond de stupa zijn soevenierswinkeltjes gebouwd. Men kan er thangka's kopen. Een Thangka, ook wel T(h)an(g)ka is een geschilderd of geborduurd Tibetaans boeddhistische banier die oorspronkelijk in een klooster of boven een familiealtaar werd gehangen en tijdens ceremoniële processies werd gedragen door monniken. Een populair thema is het Wiel van het Leven dat een visuele weergave is van de leer van Abhidhamma. Abhidhamma is de 'hoogste leer' van de boeddhisten. Na het middagmaal in het hotel wandelen we te voet naar Durbar Square in Kathmandu. De geur van wierook, klokkengelui, duizenden duiven, het grote plein Basantapur. We bezoeken het huis van de Kumari. De levende godin. Die Kumari is een jong meisje dat daar wordt vereerd zolang ze nog niet vruchtbaar is. Met behulp van astrologen wordt er steeds een meisje tussen de twee en vier jaar oud uit de kaste van goud- en zilversmeden gekozen. Dit gaat net zo'n beetje in zijn werk zoals bij de keuze van de Dalai Lama. Zij moet aan tweeëndertig eisen voldoen (gezond en dapper zijn en ze mag niet huilen). Als haar horoscoop niet 'vloekt' met die van de koning dan wordt ze goedgekeurd en verdwijnt ze achter de muren van het paleis. Een paar keer per jaar komt ze naar buiten om deel te nemen aan een van de vele festivals. Soms verschijnt ze ook op het balkon van haar eigen tempel. Haar voeten mogen de grond nooit aanraken. Op feestdagen deelt ze de tika (de rode stip) uit, en eens per jaar wordt ze de stad rond gedragen. Zodra haar vruchtbare periode begint, wordt ze verstoten en keert terug in het normale leven, als normale vrouw, en wordt een nieuwe Kumari gekozen. Maar de kans op een echt normaal leven is minimaal, want het brengt ongeluk om met een Kumari te trouwen, dus de kans dat ze haar hele leven vrijgezel blijft is erg groot.



Woensdag 22 oktober 2008   Kathmandu - Panauti - Dhulikhel - Kathmandu




Deze morgen wordt het programma even gewijzigd. Maoïsten hebben de weg naar Dhulikhel afgezet. We rijden dan even naar Khokhana een liefelijk en authentiek dorpje in de buurt van Patan. Voor de huizen speelt het leven zich af. Vrouwen en kinderen wassen zich, spinnen wol van de jak. Net ernaast ligt Kotatole. Mannen maken houtsnijwerk. Het lijkt hier ver weg van de drukte van Kathmandu. Op een bepaald ogenblik komen wat jongeren gesticulerend met een bonnetjeboek naar de gids. Achteraf bevestigt hij me dat het maoïsten waren die een bijdrage eisten. Rond de middag komt de boodschap dat de weg vrij is. We kunnen vooralsnog naar Dhulikhel. We eten in een eenvoudig restaurant met buitengwoon uitzicht op de Himalaya. Jammer genoeg verbergen wat wolken het zicht op de bergen. Dan maar een poster kopen. Op de terugweg ontmoeten we noge een post van maoïsten die alle verkeer tegenhouden, behalve toeristenbussen en ziekenwagens. De mensen keren massaal te voet terug van hun werk.



Donderdag 23 oktober 2008    Kathmandu - Delhi




We rijden voor de laatste maal naar de luchthaven voor een vlucht naar delhi. We kunnen nog wat eten in een hotel dicht bij het vliegveld en in groepjes rusten we wat uit in een aantal kamers dat ons ter beschikking wordt gesteld.



Vrijdag 24 oktober 2008   : Delhi - Brussel




Even na middernacht nemen we een toestel van Jet Airways naar Brussel. Namaste India. Namaskar Nepal.



(lees ook: TravelSource)

Laatst bijgewerkt door: filip op donderdag, december 18, 2008 - 20:52 - reageer